İnme rehabilitasyonunda internal ve eksternal pertürbasyon egzersizlerinin fonksiyonel parametreler üzerine etkinliğinin araştırılması

Çalışmamızda inmeli bireylerde internal ve eksternal pertürbasyon egzersizlerinin fonksiyonel parametreler üzerine etkinliğinin araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmaya dahil edilen 18-80 yaş arası 20 inmeli birey internal pertürbasyon grubu (İPG, n=10) ve eksternal pertürbasyon grubu (EPG, n=10) olarak randomize edildi. Katılımcılara 4 hafta boyunca, haftada 5 gün konvansiyonel tedavi uygulandı. Konvansiyonel tedaviye ek olarak katılımcılara dahil oldukları gruba göre internal veya eksternal pertürbasyon egzersizleri verildi. Katılımcıların çalışma öncesinde demografik bilgileri, Brunnstrom Hemipleji İyileşme Evrelemesi ile motor seviyeleri, Modifiye Ashworth Skalası ile spastisite düzeyleri kaydedildi. Çalışma öncesi ve sonrası fonksiyonel seviye, denge ve performansı değerlendirmek için Fonksiyonel Ambulasyon Sınıflaması (FAS), Berg Denge Ölçeği (BDÖ), Tek Ayak Üzerinde Durma (TAÜD) Testi, Zamanlı Kalk ve Yürü Testi (ZKYT), 10 Metre Yürüme Testi (10MYT) ve 4 Basamak İnip Çıkma (4BİÇ) Testi; günlük yaşam aktivitesini değerlendirmek için Barthel Günlük Yaşam Aktiviteleri İndeksi (BGYAİ) ve Nottingham Sağlık Profili (NSP); yaşam kalitesini ölçmek için İnme Etki Ölçeği (İEÖ) kullanıldı. Çalışma sonrası yapılan değerlendirmelerde BDÖ, TAÜD, ZKYT ve 4BİÇ testinde her iki grupta da iyileşme görüldü (p<0,05). EPG'de tedavi sonrası 10MYT'de iyileşme görülürken (p<0,05), İPG'de değişim olmadı (p>0,05). FAS, BDÖ, TAÜD, ZKYT, 10MYT ve 4 BİÇ testlerinde her iki grupta da tedavi sonrası değişim görülmedi (p>0,05). BGYA, NSP'nin ağrı ile ilgili ve İEÖ'nin sadece iletişim ve günlük yaşam alt alanlarında EPG'de anlamlı iyileşme vardı (p<0,05), İPG'de bu alanlarda iyileşme görülmedi (p>0,05). Yürüme performansı ve günlük yaşam parametrelerinde eksternal pertürbasyon sonrası internal pertürbasyona göre daha fazla iyileşme sağlanması ile birlikte, diğer parametreler üzerinde her iki grupta da benzer düzeyde iyileşmeler meydana geldi.

In our study, it was aimed to investigate the effectiveness of internal and external perturbation exercises on functional parameters in stroke individuals. Twenty stroke individuals aged 18-80 years included in the study were randomized into internal perturbation group (IPG, n=10) and external perturbation group (EPG, n=10). Conventional treatment was applied to the participants 5 days a week for 4 weeks. In addition to the conventional treatment, the participants were given internal or external perturbation exercises according to the group they belonged to. Demographic information of the participants, motor levels with Brunnstrom Hemiplegia Recovery Staging, and spasticity levels with Modified Ashworth Scale were recorded before the study. Functional Ambulation Classification (FAS), Berg Balance Scale (BDI), Standing on One Leg (TAUD) Test, Timed Get Up and Go Test (ZKYT), 10-meter Walk Test (10MYT) to evaluate functional level, balance and performance before and after the training) and 4 Steps Up and Down (4BC) Test; Barthel Activities of Daily Living Index (BGYAI) and Nottingham Health Profile (NSP) to assess activity of daily living; Stroke Impact Scale (CIS) was used to measure quality of life. As a result of the post-study evaluations, improvement was observed in both groups in BDI, TAUD, TUG and 4BIC tests (p<0.05). While improvement was observed in 10MYT after treatment in EPG (p<0.05), there was no change in IPG (p>0.05). No change was observed in FAS, BDI, TAUD, TUG, 10MYT and 4 BIC tests in both groups after treatment (p>0.05). There was a significant improvement in IPG, pain-related NSP, and only communication and daily life sub-scales of ITS (p<0.05), while these parameters were not improved in IPG (p>0.05). With the improvement of walking performance and daily life parameters after external perturbation compared to internal perturbation, similar improvements occurred in both groups on other parameters.