Akut aşil tendon rüptürü tedavisinde perkütan ve açık tekniklerin karşılaştırılması
![Thumbnail](/xmlui/bitstream/handle/20.500.12511/5431/erdil%2c%20mehmet-2015.pdf.jpg?sequence=6&isAllowed=y)
Göster/ Aç
Erişim
info:eu-repo/semantics/openAccessTarih
2015Yazar
Akpınar, EvrenCeylan, Hasan Hüseyin
Polat, Gökhan
Ergin, Ömer Naci
Erdil, Mehmet
Tuncay, İbrahim
Üst veri
Tüm öğe kaydını gösterKünye
Akpınar, E., Ceylan, H. H., Polat, G., Ergin, Ö. N., Erdil, M. ve Tuncay, İ. (2015). Akut aşil tendon rüptürü tedavisinde perkütan ve açık tekniklerin karşılaştırılması. Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıp Dergisi, 26(3), 243-247. https://dx.doi.org/10.5505/jkartaltr.2015.35467Özet
Amaç: Aşil tendon rüptürü sık rastlanan bir yaralanma türü olmasına rağmen tedavisi halen tartışmalıdır. Çalışmamızda Aşil tendon tamirinde kullanılan perkütan ve açık cerrahi tekniklerin fonksiyonel durumunu karşılaştırmak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda 33’ü perkütan (ortalama takip süresi 39 [16–49] ay), 57’si açık (ortalama takip süresi 44,16 [16–95] ay) teknikle tedavi edilmiş 90 hastanın sonuçları geriye dönük olarak karşılaştırıldı. Hastalar AOFAS skoru, ayakbileği eklem hareket açıklığı, dorsifleksiyon ve plantar fleksiyon gücü, işe ve spora yeniden başlama zamanları açısından değerlendirildi. Bulgular: Her iki grubun demografik özellikleri benzer olarak değerlendirildi ve yaş, cinsiyet, ortalama takip süreleri açısından fark yoktu. Fonksiyonel değerlendirmede AOFAS skorlarında (p=0.266), plantar fleksiyonda (p=0.106), dorsifleksiyonda (p=0.104), dorsifleksiyon (p=0.531) ve plantar fleksiyon (p=0.413) güçlerinde iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu. Grupların komplikasyon oranlarında anlamlı fark yoktu. Sonuç: Aşil tendon rüptüründe perkütan ve açık tekniklerin fonksiyonel sonuçları başarılıdır ve perkütan tekniğin erken iyileşme ve işe dönme açısından üstünlüğü gösterilememiştir. Background: Acute Achilles tendon rupture is a common injury for which recommended treatment is still controversial. The aim of the present study was to compare functional results of percutaneous and open surgical techniques of Achilles tendon repair. Methods: Ninety patients (33 percutaneous repairs with a mean follow-up of 39 [16–49] months, and 57 open repairs with a mean follow-up of 44.16 [16–95] months) were included in this retrospective, comparative study. Patients were evaluated for American Orthopaedic Foot and Ankle Society (AOFAS) scores, ankle range of motion (ROM), dorsiflexion and plantar flexion strength, and time of return to work and sports at last follow-up. Results: Both groups had similar demographic characteristics, and there were no differences in terms of age, gender, and mean follow-up. In functional assessment, there were no statistical differences in AOFAS scores (p=0.266), plantar flexion (p=0.106), dorsiflexion (p=0.104), plantar flexion (p=0.413), and dorsiflexion strength (p=0.531) between the 2 groups. Regarding complications, there were no statistical differences between the groups. Conclusion: Percutaneous and open Achilles repair can be performed with successful functional rates, and percutaneous technique did not show any superiority in terms of early recovery and return to work.
Kaynak
Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıp DergisiCilt
26Sayı
3Koleksiyonlar
- Makale Koleksiyonu [3790]
- TR-Dizin İndeksli Yayınlar Koleksiyonu [2179]