Kilim motiflerinin dijital ortamda yeniden yorumlanması için bir araç önerisi

Kilim dokumacılığı, Anadolu’da yüzyıllar öncesine uzanan geleneksel bir üretim yöntemidir. Bilinen en eski dokuma türlerinden biri olan kilimler, zengin geometrik ilişkiler barındırmaktadır. Yüzyıllar içinde her yörenin kendi kültürü, dokuma biçimleri oluşmuş ve dokumacıların yaratıcılıkları ile büyük bir çeşitlilik doğmuştur. Christopher Alexander (1993), Anadolu kilimleri için “öğretmenim olarak kilimler” ifadesini kullanmış, geometrik mikro ilişkiler içeren, mekandaki bütünlüğün ve parça-bütün ilişkisinin soyut karşılıkları olduğu belirtmiştir. Anadolu kilimleri, renk kullanımı, soyut ya da figüratif motiflerinin çeşitliliği, doluluk-boşluk ilişkileri üzerinden okunabilirliği, simetri, tekrar, taşıma, döndürme gibi temel geometrik işlemler üzerinden çözümlenebilirliği açısından bir laboratuvar niteliği taşımaktadır. Bu kültürel mirasın analiz edilip, hesaplamalı tasarım araçları ile yeniden yorumlanması çalışmanın çıkış noktasıdır.