Bölüm "İstanbul Medipol Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Pedotonti Ana Bilim Dalı" seçeneğine göre listele

Listeleniyor 1 - 8 / 8
  • Küçük Resim
    Öğe
    8-12 yaş arası çocuklarda görülen kötü ağız alışkanlıklarının sıklığı
    (Istanbul University Press, 2011) Yıldırım, Mine; Bayram, Merve; Patır, Aslı; Yalçın, Ferhan; Seymen, Figen
    Bu çalışmanın amacı, 8-12 yaşları arasındaki çocuklarda kötü ağız alışkanlıklarının sıklığının değerlendirilmesi ve sonuçlarının yaşa ve ağız sağlığına göre karşılaştırılmasıdır. Yaşları 8 ile 12 arasında değişen 107 çocuk df, dfs, DMFT, DMFS, dental plak ve kanama indeksi, yanlış ağız hijyeni alışkanlıkları ve ağız solunumu, parmak emme, tırnak yeme, bebeklik yutkunması, bruksizm, emzik emme, dile baskı yapma, dudak ısırma, yanak ya da kalem ısırma, kendi kendine ağız dokularına zarar verme, kürdan kullanma gibi kötü ağız alışkanlıkları açısından değerlendirilmiştir. 59 çocuğun yüksek (%55.1), 19 çocuğun (%17.8) düşük çürük risk grubunda olduğu saptanmıştır. Düşük çürük risk grubundaki ortalama plak indeksi yüksek ve orta çürük risk grubuna göre istatistiksel olarak düşük bulunmuştur (p=0.031, p=0.022). Yaş ile kendi kendine ağız dokularına zarar verme arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p=0.042). En sık görülen kötü ağız alışkanlığı 38 birey (%35.5) ile yanak veya kalem ısırma olarak saptanmıştır. Ağızdan solunum, tırnak yeme ve bebeklik yutkunması sırasıyla 20 (%18.7), 17 (%15.9), 12 (%11.2) çocukta saptanmıştır. Dile baskı yapma ile plak indeksi ve kürdan kullanma ile kanama indeksi arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur (p=0.013 p=0.01). Kötü ağız alışkanlıklarının dişhekimleri tarafından erken teşhisi ve uygun terapi yöntemlerinin uygulanması, bu tip alışkanlıkların durdurulup şiddetli anomalilerin önlenmesine yardımcı olacaktır.
  • Küçük Resim
    Öğe
    Assessment of the knowledge and attitudes about the management of dental trauma among ear, nose and throat physicians
    (Springer, 2021) Üstün, Nilüfer; Üstün, Onur
    Purpose Ear, nose and throat physicians (ENTp) encounter dental trauma (DT) when patients refer to the emergency department, as well as during operations such as tonsillectomy and suspension laryngoscopy. This study aimed to investigate the attitudes and knowledge of ENTp about managing DT, and motivation for further education. Methods This study was a cross-sectional observational survey on a sample of ENTp from 15 different private/public hospitals. A questionnaire of 22 questions was divided into three parts: the level of professional experience and the frequency of encountering DT; specific questions on the management of DT; self-assessment of educational approach and level of knowledge regarding DT. Results A total of 128 surveys were accomplished and included in the evaluation. A larger percentage (96.9%) of the participants have experienced at least one case in the practice, and one-third (31.3%) have encountered more than ten DT cases. Although the duration of experience significantly affected the total number of correct responses to knowledge and attitudes regarding DT questions (p:0.028), more than half of the participants (44.38%) responded incorrectly to the questions. The majority of participants (97.7%) stated that they had no education on DT, and 90.6% were willing to receive DT training. Conclusions The results of this study emphasize the deficiency of ENTp' knowledge level about the management of DT. In addition, results demonstrated the enthusiasm of ENTp for further training, which can contribute to the requirement of education for providing appropriate management of DT cases.
  • Küçük Resim
    Öğe
    Ebeveyn dental kaygısı ve öngörüsünün çocukların dental kaygısı üzerindeki etkisi
    (Atatürk Üniversitesi, 2022) Üstün, Nilüfer; Yılmaz, Dilek Özge
    Amaç: Bu çalışmanın amacı, ebeveynlerin çocuklarının dental kaygısını öngörebilme yeteneğinin araştırılması ve ebeveynler ile çocuklarının endişe düzeylerinin birbirleriyle nasıl ilişkili olduğunun değerlendirilmesidir. Yöntemler: Çalışma, İstanbul Medipol Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Pedodonti Anabilim Dalı’na başvuran, toplam 75 çocuk ve ebeveynleri ile gerçekleştirildi. Yaşları 4-10 arasında değişen, dental tecrübesi olmayan ve üst çene süt azı dişlerinde lokal anestezi ile restoratif tedavi ihtiyacı olan çocuk hastalar çalışmaya dahil edildi. Çocuğun dental kaygı düzeyi tedavi öncesinde Modifiye Çocuk Dental Anksiyete Ölçeği’nin resimli versiyonu kullanılarak, tedavi sırasında ise Venham Genel Davranış Skalası ile değerlendirildi. Ebeveynlerin dental kaygı düzeyleri Modifiye Dental Anksiyete Ölçeği, çocuklarının dental kaygısına yönelik öngörüleri ise Corah Modifiye Dental Anksiyete Ölçeği kullanılarak skorlandı. Elde edilen skorların karşılaştırılmasında Kruskal Wallis ve Ki-Kare testleri, bu skorlar arasındaki ilişkilerin belirlenmesinde ise Spearman’s korelasyon analizi kullanıldı. Bulgular: 4-6 yaş ve 8-10 yaş gruplarındaki çocukların resimli-Modifiye Çocuk Dental Anksiyete Ölçeği skorları ile ebeveynlerin Corah Modifiye Dental Anksiyete Ölçeği skorları arasındaki ilişki, istatistiksel olarak anlamlı bulundu (sırasıyla, P = ,004 ve P = ,034). Ancak, resimli-Modifiye Çocuk Dental Anksiyete Ölçeği ve Venham Genel Davranış Skalası ölçeklerinden elde edilen skorlar arasında anlamlı bir ilişki saptanmadı (P > ,05). Resimli-Modifiye Çocuk Dental Anksiyete Ölçeği ile Modifiye Dental Anksiyete Ölçeği’nin skorları arasında da istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki bulunmadı (P > ,05). Sonuç: Bu çalışma ile belirli yaş grubundaki çocukların dental kaygılarının aileleri tarafından doğru bir şekilde öngörülebileceği görülmüştür. Ek olarak, ebeveynlerdeki dental kaygının çocuklar üzerinde etkili olmadığı sonucuna varılmıştır.
  • Küçük Resim
    Öğe
    Influence of COVID-19 pandemic on paediatric dental attendance
    (Springer Heidelberg, 2021) Üstün, Nilüfer; Ballı Akgöl, Beyza; Bayram, Merve
    Objectives: This retrospective study aimed to evaluate the effect of COVID-19 pandemic on dental attendance and emergency/non-emergency visits of children during the outbreak, compared to the same period of 2019. Materials and methods: Patients who visited the paediatric department clinic during the observed period were included in this study. The patient’s demographic data, purpose of visit, and treatment type were evaluated retrospectively from patient examination records. The Pearson chi-square and t-tests were used for comprehensive statistical analysis. Results: A total of 1454 patient files (1184/270 cases from non-pandemic/pandemic period) were assessed. A significant reduction was found in aggregated emergency/non-emergency visits during the pandemic period (p < 0.01). During the pandemic, average daily visits for emergency dental care were observed to have a decrease to half of the non-pandemic period. Non-emergency routine dental visits have also exhibited a drastic decline. Severe dental pain due to pulpal inflammation and abscess/swelling were the most frequently reported urgent dental complaints that patients applied to the paediatric dental clinic during the pandemic period. Conclusion: COVID-19 pandemic has a significant influence on patients’ attendance to paediatric dental clinic. Therefore, concerning a potential post-pandemic increase in treatment demand, meticulous future planning and proper regulation of dental care should be provided for better oral health and children’s quality of life. Clinical relevance: This study’s importance is the observation of dramatically reduced number of patient visits during the pandemic period which may yield increased number of oral health-related complications in the long run.
  • Küçük Resim
    Öğe
    Investigation of dental age and skeletal age in obese and normalweight children: An archive study
    (Atatürk University, 2021) Kılıç, Münevver; Şimşek, Hüseyin; Büyük, Süleyman Kutalmış; Köseoğlu, Murside Seda; Gürbüz, Taşkın
    Aim: The aim of this study was to assess dental and skeletal development in obese and normal-weight pediatric patients.Materials and Methods: A sample of 65 patients (33 boys, 32 girls aged between 9 and 15) was selected. Dental panoramicradiographies were used for determining the dental age. Dental age was evaluated using the Demirjian Method scoring system.Skeletal age was measured by hand wrist radiographies using Greulich and Pyle method. The data were analyzed by MannWhitney U and Independent t-tests.Results: There was no statistically significant difference between the obese and normal-weight groups in terms of dental age(P> 0.05). Skeletal age was significantly increased in obese boys (P <0.05); however, there was no significant difference ingirls(P> 0.05).Conclusions: Paediatric dentists should consider body mass index percentile when assessing growing children because it canaffect dental and skeletal development.
  • Küçük Resim
    Öğe
    Risk factors for early childhood caries (ECC) in 2-5 years old children
    (Istanbul University, 2014) Münevveroğlu Patır, Aslı; Koruyucu, Mine; Seymen, Figen
    Purpose: The aim of this study was to determine the association of dietary habits and socioeconomic status for early childhood caries (ECC) among 2-5 years old children. Materials and Methods: A total of 200 children (aged 2-5 years) were examined for gender, dmft, dmfs, dietary and brushing habits, duration and contents of bottle feeding, number of family individuals, educational level and occupation of parents and socioeconomic status. Statistical analysis was performed by using NCSS 2007 software and one-way ANOVA, tukey test, t-test, chi-square test were performed between the groups. Results: According to the results, 62.7% of the children had a history of bottle-feeding. Gender, number of main meal and drinking milk before sleeping were positively and total income was negatively associated with bottle feeding (p=0.031, p=0.017, p=0.038, p=0.0001). For children which were using bottle, the mean average of dmf and dmfs scores were 9.88, 15.5 respectively. Statistically significant differences were found between dmf, dmfs scores and bottle feeding (p=0.0001). Only breast feeding, only feeding bottle and bottle with breast feeding were significantly associated with dmf and dmfs scores (p=0.0001). Anterior caries pattern was significantly high for bottle feeeding than only breast and bottle feeding and only breast feeding (p=0.0001). Socioeconomic status was found significantly associated with dmf and dmfs scores (p=0.004, p=0.036). Conclusion: ECC was more prevalent in preschool children especially who were in low socioeconomic status. It was concluded that night-time breast-feeding in children, using of a bottle at night and during the day correlated with the etiology of ECC.
  • Küçük Resim
    Öğe
    Şiddetli erken çocukluk çağı çürükleri görülen çocuklarda genel anestezi altında yapılan diş tedavilerinin ağız sağlığı ile ilişkili yaşam kalitesi üzerine etkisi
    (Ege Üniversitesi, 2022) Bayram, Merve; Ballı Akgöl, Beyza
    Giriş ve Amaç: Bu çalışmanın amacı, şiddetli erken çocukluk çağı çürükleri (Ş-EÇÇ) görülen çocuklarda genel anestezi (GA) altında gerçekleştirilen diş tedavilerinin çocukların ağız sağlığı ile ilişkili yaşam kalitesi üzerindeki etkisini (OHRQoL) belirlemektir. Yöntem ve Gereçler: Ş-EÇÇ nedeniyle GA altında diş tedavisi görmüş 72 aydan daha küçük çocuk hastalar ve ebebeynleri bu prospektif çalışmaya dahil edildi. Çocukların ay olarak yaşı, cinsiyeti, Amerikan Anesteziyoloji Derneği (ASA) sınıflamasına göre hasta grubu, dmft indeksi, yapılan tedavi tipleri, işlem süresi, katılımcı ebeveyn bilgileri, ebeveynin eğitim düzeyi gibi demografik bilgiler kaydedildi. Çocukların OHRQoL’sini ölçmek amacıyla Erken Çocukluk Çağı Ağız Sağlığı Etki Ölçeği (ECOHIS), çocukların diş tedavisi öncesinde ve 1 ay sonrasında ebeveynler tarafından yanıtlandı. İstatistiksel analizde bağımsız örneklem t-testi ve Wilcoxon işaretli sıralar testi kullanıldı. Bulgular: Toplam ECOHIS skoru ve alt alanlara ait skorlar, GA tedavisinden sonra istatistiksel olarak anlamlı şekilde azalmıştır (p<0.05). “Çocuk benlik bilinci/sosyal etkileşim’’ ile “aile fonksiyon’’ alt alanlarında orta düzeyde değişim saptanırken diğer alt alanlarda büyük düzeyde değişim saptanmıştır. Tartışma ve Sonuç: Ş-EÇÇ’den yakınan çocuklarda, kapsamlı diş tedavilerinin GA altında gerçekleştirilmesi çocukların OHRQoL’sini ve ebeveynleri olumlu yönde etkilediği tespit edilmiştir.
  • Küçük Resim
    Öğe
    Travma sonrası periodontal dokularda iyileşme
    (2013) Münevveroğlu Patır, Aslı; Seymen, Figen
    Travmatik dental yaralanmaların sonucunda, periodonsiyumda, pulpada ve yumuşak dokularda yara iyileşme süreci görülmektedir. Bu süreç, doku onarımı-devamlılığın dokudan farklı anatomi ve fonksiyona sahip başka bir doku ile sağlanması- ya da doku rejenarasyonu –devamlılığın aynı anatomi ve fonksiyona sahip doku ile sağlanması- ile gerçekleşebilmektedir. Yumuşak dokuların ve mineralize dokuların, cerrahi ya da travmatik yaralanmalara karşı olan cevabı çok hassas bir süreç olarak tanımlan- makta ve tedavi prosedüründe yapılacak olan değişikliklerin, iyileşmenin oranını ve kalitesini etkileyeceği bildirilmektedir. Bu nedenle uygun tedavi prosedürlerinin belirlenmesi için ilgili dokuda meydana gelen yara iyileşmesinde rol alan hücresel ve hümoral elemanların iyi anlaşılması gerekmektedir.