Yazar "Koca, Mahmut" seçeneğine göre listele

Listeleniyor 1 - 2 / 2
  • Küçük Resim
    Öğe
    Ceza muhakemesinde basit yargılama usulü
    (2020) Koca, Mahmut
    Ceza Muhakemesi Kanununa, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunla “basit yargılama usulü” adında yeni bir yargılama usulü eklenmiştir. Bu usul, cezası hafif olansuçlarda, delil durumunun açık ve ispatın kolay olduğu hallerde, genel muhakemeusulünden ayrılmayı ve ceza verme işini (kovuşturmayı olması gerekir) basitleştirmeyi gerektirmektedir. Bu usulde soruşturma evresi bakımından genel muhakemekurallarından bir ayrılma söz konusu değildir. Basit yargılama usulünde, genelusulden farklı olarak, iddianame kabul edildikten sonra duruşma yapılmaksızınkarar verilmektedir. Mahkeme karar vermeden önce taraflara iddianameyi tebliğetmekte ve beyanda bulunmaları için onbeş gün süre vermektedir. Davanın basit usulle görülmesine karar verme yetkisi münhasıran mahkemeye aittir. Ancakmahkeme her zaman basit yargılama usulünden genel yargılama usulüne dönmeyetkisine sahiptir. Basit yargılama usulü uygulanarak kurulan hükme taraflar karşıgeldiğinde (itiraz) duruşma yapılmak zorundadır.
  • Küçük Resim
    Öğe
    Özel af ile infaz rejimine ilişkin düzenlemelerin özellikleri (7242 sayılı kanun’la değiştirilen infaz kanunu’nun geçici 6. maddesinin hukuki niteliği ve anayasa mahkemesinin kararının değerlendirilmesi)
    (AYAM, 2021) Koca, Mahmut
    Anayasa’da af mahiyeti taşıyan kanunların Türkiye Büyük MilletMeclisinde (TBMM) kabulü bakımından beşte üç çoğunluğun aranması,belli bir tarihe kadar işlenen suçlardan dolayı hapis cezasına mahkûmolan kişilerin cezalarını tamamen veya kısmen infaz kurumu dışındaçekmesi sonucunu doğuran düzenlemelerin niteliği hususunda tartışmayaratmaktadır. Son zamanlarda bu tartışmayı doğuran kanunlar,5/4/2012 tarihli ve 6291 sayılı Kanun’la İnfaz Kanunu’na 105/A maddesiolarak eklenen “Denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazı”kurumunun koşullarının değiştirilmesi suretiyle yapılmaktadır. İnfazKanunu’na eklenen 105/A maddesinin ilk hâli, bilahare kabul edilengeçici maddelerle sekiz yıl süresince uygulanamadan yürürlüktenkalkmıştır. Geçici maddelerle af kanununa başvurmadan 105/Amaddesinde kabul edilen kurumun üzerinden belli bir tarihe kadarişlenen suçlardan dolayı mahkûm olunan hapis cezasının tamamen veyakısmen infaz kurumunda çektirilmesine son verilmektedir. Bu niteliktekikanunların geçici ve geriye yönelik olması ve suçlunun ıslahından ziyadeceza infaz kurumlarındaki doluluk oranını azaltmak amacını taşıması nedeniyle özel af niteliğinde olduğu açıktır. Anayasa Mahkemesininbu nitelikteki kanunlarla ilgili verdiği kararlar arasında bir tutarlılıkbulunmamaktadır. Bu nedenle 7242 sayılı Kanun’la getirilen geçici infazdüzenlemelerinin şekil itibarıyla Anayasa’ya aykırı olduğu iddiasıylaaçılan iptal davasında, Anayasa Mahkemesinin talebin reddine ilişkinkararına katılma imkânı bulunmamaktadır. Zira İnfaz Kanunu’nun 105/Amaddesinin ilk kabulünden bu yana geçici maddeler yoluyla Anayasa’nınaf yasalarının kabulü bakımından aradığı nitelikli çoğunluk koşulunu“aşma” bakımından bir araç olarak kullanıldığı izlenimi doğmaktadır.