Yazar "Karatoprak, Nihal" seçeneğine göre listele

Listeleniyor 1 - 1 / 1
  • Küçük Resim
    Öğe
    İlk kez akut romatizmal ateş tanısı alan hastaların epidemiyolojik, klinik ve laboratuvar yönünden değerlendirilmesi
    (2010) Bayoğlu, Mehmet Veysel; Sömen Bayoğlu, Duygu; Karatoprak, Nihal; Nuhoğlu, Çağatay; Bayrak, Nevzat Aykut; Ceran, Ömer
    Amaç: Akut romatizmal ateş (ARA) tanısı ilk kez konan hastaların epidemiyolojik, klinik ve laboratuar yönünden değerlendirilmesi. Yöntem: Ocak 2000 ile Mayıs 2006 tarih-leri arasında ilk kez ARA tanısı alan 107 hasta retrospektif olarak incelendi. Vakalar, yaş gruplarına, cinsiyetlerine, görüldüğ ü mevsime, majör ve minör kriterlere, destekleyici bulgulara, minör bulguların cinsiyet ve yaş gruplarına dağılımına, minör bulguların sedimantasyonla ilişkisine göre incelendi. Ayrıca artritli vakalar tutulan eklemlerine göre, karditli vakalar kapak lezyonlarının dağılımı- na, karditin klinik derecesine göre değerlendirildi. Bulgular: Hastalarımızın yaş ortalaması 10,6±2,8 yıl olarak tespit edildi. Erkek/kız oranı 2,2 bulundu. Bu oran önceki yayınlara göre daha yüksekti. Hastalarımızın majör bulgulara göre dağılımını incelediğimizde, en çok görülen majör bulgunun artrit olduğu saptandı. İkinci sırada kardit, 3. sırada kore, 4. sırada ise eritema marginatum (EM) yer almaktaydı. Subkutan nodül hiç görülmedi. Yaptığımız çalışmada istatistiksel olarak kız hastalarda erkeklere göre kardit, erkek hastalarda kızlara göre artrit görülme oranı anlamlı derecede yüksekti (p<0.05). Akut faz reaktanları yüksekliği en sık rastladığımız minör bulguydu. Sırasıyla ateş, elektrokardiyoramda (EKG) PR uzaması, artralji gördüğümüz diğer bulgulardı. Geçirilmiş streptokok enfeksiyonuna ait bulgular arasında en sık rastlanılan bulgu “Anti Streptolizin O” (ASO) yüksekliğ iyken, sırasıyla diğer bulgular tonsillit öyküsü ve pozitif boğaz kültürüydü. Eritrosit sedimantasyon hızı (ESR) yüksekliği görülme oranı % 92,5 ve C reaktif protein (CRP) yüksekliği görülme oranı %82’ydi. ESR yüksekliği olan hastalarda, olmayanlara göre kore görülme oranı daha düşüktü (p<0.05). Artritli hastalarda en sık tutulan eklemler sırasıyla ayak bileği, ikinci sıklıkla diz, daha sonra sırasıyla el bileği, kalça, interfalangiyal eklem, dirsek, intertarsal eklem ve omuzdu. Karditli hastalarda kardit ağırlık derecesine göre en sık hafif kardit görülmekteydi. Valvüliti olan hastalarda en sık görülen bulgu izole mitral yetersizliğiydi (MY). Daha sonra sırasıyla MY+AY (aort yetersizliği) ve izole AY gelmekteydi. Sonuçlar: Bulgularımızın bir bölümü önceki araştırmaları n sonuçlarıyla benzer özellikler sergilerken, bazı parametrelerde farklılıklar olduğu görülmektedir. Olgu sayı mızın az olması çelişkili sonuçları açıklayabilir. Bu nedenle hastalığın klinik ve laboratuar özelliklerinin ülkemizde olası farklılıklarını ortaya koymak üzere çok merkezli ve geniş serili araştırmalara gereksinim vardır.