Yazar "Karaman, Sevil" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 4 / 4
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe Akut santral seröz korioretinopatide düşük doz asetilsalisilik asitin tedavi ve nüks üzerine etkisi(Gazi Eye Foundation, 2016) Eliaçık, Mustafa; Karaman, Sevil; Anıl Aslan, Cemile; Şentürk, Fevzi; Aras, Cengiz; Kaya, FarukAmaç: Akut santral seröz korioretinopatide (SSKR) tedaviye eklenen düşük doz asetilsalisilik asitin tedavi ve nüks üzerine olan etkilerinin incelenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız Kasım 2010-Kasım 2013 tarihleri arasında kliniğimiz retina birimine başvuran ve SSKR tanısı almış 60 hastanın 60 gözüne ait verilerin retrospektif olarak incelenmesi ile gerçekleştirildi. Tüm hastaların demografik özellikleri ile görme keskinlikleri ve optik koherens tomografi ile saptanan maküler kalınlıkları kayıt altına alındı. Hastalar iki gruba ayrıldı. Grup A'daki hastalar tedavileri süresince oral asetozolamid ve topikal nepafenak %0.1 kullanan hastalardan oluşturulurken, Grup B'deki hastalar ise bu tedaviye ek olarak düşük doz asetilsalisilik asit kullanılmışlardı. Gruplar yaş, cinsiyet, görme keskinliği, maküler kalınlık ve nüks durumu açısından karşılaştırıldı. Bulgular: İlk muayenedeki görme keskinliği asetilsalisilik asit kullanmayan grupta LogMAR 0.15±0.11 iken asetilsalisilik asit kullanan grupta LogMAR 0.18±0.13 idi (p=0.43). Tedavi öncesi ortalama maküla kalınlığı asetilsalisilik asit kullanmayan hastalarda 406±61 m iken asetilsalisilik asit kullanan hastalarda 407±56 m olarak ölçüldü (p=0.879). Yapılan istatistiksel değerlendirmeye göre takip süresi boyunca 1. hafta, 1.,3. ve 6. aylarda ölçülen görme keskinlikleri ve maküla kalınlıkları açısından her iki grup arasında istatistiksel bir farklılığa rastlanılmadı. Grup A'daki hastaların (n=32) 12'sinde (%37) takip süresince ikinci bir atak oluşurken, bu sayının Grup B'de (n=28) 4 (%14) olduğu görüldü(p=0.04). Sonuç: Akut SSKR hastalarında oral asetozolamid ve topikal nepafenak %0.1 tedavisine eklenen düşük doz asetilsalisilik asitin fonksiyonel ya da anatomik iyileşme üzerine yararlı artı bir etkisi gözlenmemektedir. Ancak asetilsalisilik asit kullananlarda kullanmayanlara göre nüks daha az görülmektedir.Öğe Çocukluk çağı göz travmalarının değerlendirilmesi: Tek merkezli 5 yıllık deneyim(Galenos Yayıncılık, 2014) Eliaçık, Mustafa; Erdoğan, Fırat; Karaman, Sevil; Demirci, Göktuğ; Özahi İpek, İlkeAmaç: Çocukluk çağı göz travmalarının epidemiyolojisinin ve prognostik faktörlerinin değerlendirilmesi. Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif çalışmaya, Kasım 2008 ve Kasım 2013 yılları arasında hastanemiz göz kliniğine göz travması ile başvuran 0-16 yaş arasında 248 hastanın, 258 gözü dahil edildi. Hasta dosyaları taranarak yaş, cinsiyet, travmanın tipi ve oluşum yeri, travmanın oluşumundan hastaneye varışa kadar geçen süre, göz içi basınçları, ilk ve son görme keskinlikleri kayıt altına alındı. McNemar ve Ki-kare testi istatistiksel değerlendirilmede kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 258 gözde erkek/kız oranı 1,3/1 idi. En sık travma uğrama yaşı 7-12 yaş arasında idi. Ön segmentin nonperforan travması (%88,3) en sık rastlanılan tip idi. Tedavi sonrasında en iyi düzeltilmiş görmesi 0,5 ve üzerinde olan göz miktarı %70 (n=182) iken 0,05 ve altında kalan göz oranı %14 (n=36) idi. Takip süresi 1 gün ile 36 ay arasında olduğu tespit edildi. Endoftalmi tespit edilen olgu sayısı 4 (%1,55) iken göz içi yabancı cisim 4 olguda tespit edildi. 6 yaş altında travmaya en sık oyuncaklar neden olur iken 6 yaş sonrasında en sık etken taş ve sopa gibi cisimler idi. Tüm olguların tanıları, uygulanan tedavileri, oküler komplikasyonları ve tedavi sonuçları rapor edildi. Sonuç: Çocukluk çağında oküler travmalar nedeniyle ortaya çıkan tek taraflı körlük engellenebilen ve bu konuda bilgilendirme ve eğitimin önemi vurgulanılarak insidansı azaltabilinecek bir problemdir. Böylelikle daha fazla ebeveyn gözlemi, eğitimsel ve yasal düzenlemelerin oluşturulması, bu tip kazaların morbiditesini ve prevalansını azaltılmasında ciddi öneme haizdir.Öğe Evaluation of lens clarity in children with atopic dermatitis: A densitometric analysis with Pentacam(Blackwell Publishing Inc., 2021) Yüksel, Mavişe; Karaman, SevilThe association of atopic dermatitis (AD) with a wide variety of ocular complications is known; however, there is no study in the literature that measured lens densitometry in pediatric patients with AD. This study aimed to investigate lens densitometry in children with AD. In order to examine ocular complications in AD, 31 pediatric patients (13 males, 18 females; mean age 12 ± 3 years) with AD and 20 healthy children (9 males, 11 females; mean age 12 ± 2 years), who presented to the dermatology clinic of Istanbul Medipol Mega University between December 2018 and May 2019 were included in this study. The diagnosis of AD was based on the UK Working Party's Diagnostic Criteria for AD. Patients receiving inhaler and systemic steroids were excluded from the study. All children were examined by the same dermatologist and ophthalmologist. The mean values of best-corrected visual acuity, refractive error, and axial length were similar between both groups (P >.05). The lens densitometry values of zone 1, zone 2, and zone 3, as well as the average lens densitometry measurements were found statistically significantly higher in children with AD compared to the controls (P <.05 for all). This is the first study to demonstrate an increase in treatment-independent lens densitometry in children with AD.Öğe Williams-Beuren syndrome case series with thinner fovea centralis and central corneal thicknesses(2025) Yılmaz, Göksu; Demirci, Göktuğ; Karaman, Sevil; Sargolzaeimoghaddam, Maral; Uluçam, Enes Sedat; Sarg, AryaBackground/aims: To characterize the ocular signs of Williams-Beuren syndrome (WBS) in 3 cases examined at Istanbul Medipol University Ophthalmology Clinic. Methods: Three patients with a diagnosis of WBS underwent comprehensive ophthalmic evaluation at the Istanbul Medipol University Ophthalmology, including best-corrected visual acuity, slit-lamp biomicroscopy, dilated fundus examination, optical coherence tomography, corneal topography and colour fundus imaging. Results: All 3 cases had decreased best corrected visual acuity, decreased ILM-RNFL thicknesses with a persistence of inner retinal layers on the SD-OCT examinations, decreased central corneal thickness yet normal epithelial thickness measurements and retinal arteriolar tortuosity in fundus examination. Conclusion: WBS is a complex multisystem genetic disorder. The ocular findings observed in these cases which are decreased corneal thickness with normal epithelial thickness, decreased ILM-RPE thicknesses, and retinal arteriolar tortuosity may provide future insight into systemic vascular findings affected by a microdeletion of chromosome 7q11.23 which also contains elastin gene in WBS.
