Yazar "Erdem, Esin" seçeneğine göre listele

Listeleniyor 1 - 2 / 2
  • Küçük Resim
    Öğe
    Effect of methylprednisolone treatment in patients with early acute respiratory distress syndrome
    (AVES, 2018) Bingöl Tanrıverdi, Tuğba; Koltka, Emine Nursen; Özcan, Hafize Gülşah; Erdem, Esin; Güra Çelik, Melek
    Objective: Despite the high incidence and poor outcomes of acute respiratory distress syndrome (ARDS), it has no specific treatment. Many pharmacological therapies have been investigated in several studies, but there are limited treatment options with proven efficacy. The aim of our present study was to determine the effect of methylprednisolone treatment on mortality and morbidity rates in early ARDS.Methods: Forty-seven patients with ARDS who underwent mechanical ventilation (MV) between January 2008 and December 2012 were enrolled in this study. They were classified into two groups: methylprednisolone group (22 patients) and control group (25 patients). Those in the methylprednisolone group received a 2-mg/kg intravenous loading dose of methylprednisolone on the first day, followed by an infusion of 0.5 mg/kg every 6 h on days 2-15 and of 0.25 mg/kg every 6 h on days 16-22.Results: The weaning rate from MV was significantly higher (p=0.005), duration of MV was shorter (p=0.021), and mortality rate was lower (p=0.013) in the methylprednisolone group than in the control group. In Kaplan-Meier analysis, survival probabilities in the methylprednisolone group were significantly higher than those in the control group (p=0.022). Furthermore, the lung injury score, multiple organ dysfunction syndrome score, and C-Reactive Protein levels were lower in the methylprednisolone group. However, there were no differences between the two groups in terms of the day ARDS developed, duration of ARDS, and length of stay.Conclusion: Our study showed that early methylprednisolone treatment in patients with ARDS provides significant recovery in pulmonary and extrapulmonary organ function, increases the possibility of weaning from MV, and reduces the mortality rate.
  • Küçük Resim
    Öğe
    Pulmoner ve extrapulmoner kaynaklı ARDS hastalarında kortikosteroid tedavisinin etkilerinin karşılaştırılması
    (Logos Medical Publishing, 2018) Bingöl Tanrıverdi, Tuğba; Koltka, Emine Nursen; Özcan, Hafize Gülşah; Erdem, Esin; Güra Çelik, Melek
    Daha önceki çalışmalarda, düşük doz ve uzun süreli kortikosteroid tedavisinin akut solunum sıkıntısı sendromlu (ARDS) hastalarda iyi klinik sonlanımlar ile ilişkili olduğu gösterilmiştir. Ancak, bu hastalarda ARDS tiplerine göre kortikosteroidlerin etkinliğini inceleyen bir çalışma bulunmamaktadır. Çalışmamızın amacı, konvansiyonel tedavilere ek olarak kortikosteroid tedavisi uygulanan pulmoner ve ekstrapulmoner kaynaklı ARDS hastalarının, klinik parametreleri ve hastane içi sonlanımlarını karşılaştırmaktır. Ocak 2008 - Aralık 2012 tarihleri arasında yoğun bakım ünitesinde takip edilen, ARDS tanısı alan ve düşük doz-uzun süreli metilprednizolon tedavisi uygulanan 22 hastanın verileri geriye dönük olarak incelendi. Hastalar, pulmoner kaynaklı ARDS (14 hasta) ve ekstrapulmoner kaynaklı ARDS (8 hasta) olarak iki ana guruba ayrıldı ve karşılaştırmalar yapıldı. Tüm hastalara konvansiyonel tedavilere ek olarak metilprednizolon tedavisi uygulandı. Pulmoner ARDS ve ekstrapulmoner ARDS grupları arasında yaş, cinsiyet, ağırlık, yoğun bakımda kalış süresi, ARDS gelişen gün ve mekanik ventilatörde (MV) kalma süresi açısından anlamlı bir farklılık belirlenmedi. Ancak, ekstrapulmoner kaynaklı ARDS grubunda MV’den ayrılma oranı ve hastane içi sağkalım oranı anlamlı olarak daha az idi. Çok değişkenli analizde, ekstrapulmoner kaynaklı ARDS hastane içi ölümün bağımsız öngördürücüsü olarak belirlendi. Sonuç olarak, önceki çalışmalarda metilprednizolon tedavisi uygulanan ARDS hastalarında sağkalım oranının artmış olduğu gösterilmiş olmasına rağmen, çalışmamızda extrapulmoner kaynaklı olgularda sağkalım oranının pulmoner kaynaklı olgulara oranla daha düşük olduğu gözlendi. Bu nedenle ekstrapulmoner kaynaklı ARDS olgularında kortikosteroidlerin faydasını göstermek için daha kapsamlı çalışmalara gereksinim olduğu sonucuna varıldı.