Yazar "Emekli, Nesrin" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 18 / 18
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe Can tissue factor, a multifactorial molecule of the hemostasis, be used as a biomarker for thrombosis, inflammation and cancer?(University of Istanbul, 2017) Emekli, NesrinTissue factor (TF) is a transmembrane protein found in many tissues and is active in various biological reactions. It is a member of the cytokine receptor superfam-ily and is referred to as CD 142 because of this feature. TF is also known as Factor III in the coagulation system and binds FVII/VIIa. The TF and FVIIa complex has both procoagulant and signaling activities. It functions in many biological processes, including hemostasis, thrombosis, inflammation and cancer. TF is essential for haemostasis but increased TF expression within atherosclerotic plaques and TF positive microparticles were detected in thrombotic conditions. TF increases inflammation by enhancing intravascular fibrin deposition and activates protease-activated receptors (PARs). TF and FVIIa complex also contribute to tumor growth by activating PAR2. Recent retrospective studies have shown that TF positive microparticles increase in the plasma of cancer patients. Therefore TF may be suggested to be used as a biomarker. However further studies are required to reveal the availability of TF as a biomarker to identify cancer and risk of thromosis and inflammation.Öğe Compliance of medical biochemistry education in medical schools with national core education program 2014(Walter De Gruyter Gmbh, 2019) Erdem, Sultan Sibel; Yiğitbaşı, Türkan; Yiğit, Pakize; Emekli, NesrinBackground: Medical school curriculums are not standardized in Turkey and around the world, which results in great diversity in education. National Core Education Program (NCEP) has been prepared as a frame program and the aim of the program is to train medical doctors with basic abilities. Objective: The objective of this work is to compare biochemistry curriculum based on NCEP among medical schools in Turkey. Materials and methods: Twelve-question long survey was prepared. Sixty-nine out 84 medical schools were participated the study using 2017-2018 curriculum data. Biochemistry curriculums of medical schools are compared based on NCEP 2014. Results: Number of biochemistry hours and content of the lectures varies among medical schools. While biochemistry was intensely studied in the first and second years of the education program, biochemistry hours and number of universities offering biochemistry have dramatically decreased after the second year. Clinical biochemistry questions had lower positive response. Accredited medical schools include NCEP subjects in their curriculum in higher ratio than the unaccredited ones. Conclusion: Biochemistry curriculum shows variation among medical schools. Addition of clinical biochemistry beyond second year would improve NCEP adaptation. Multidisciplinary approach and vertical integration should be employed to improve quality of medical education.Öğe Demir eksikliği anemisi olan ve olmayan bireylerde serum sialik asit düzeyleri(2017) Ülfer, Gözde; İstanbullu Tosun, Ayşe; Olmuşçelik, Oktay; Yiğitbaşı, Türkan; Çakıcı, Çağrı; Bayramoğlu, Feyza; Emekli, NesrinAmaç: Bu çalışmanın amacı demir eksikliği anemisi (DEA) parametreleri ile serum total sialik asit (SA) değerleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Yöntemler: Çalışmada DEA olan 30 hasta ve 30 sağlıklı kişide serum total SA, hemogram, demir, demir bağlama, ferritin, C-reaktif protein (CRP) düzeylerine bakıldı ve periferik yayma yapıldı. İstatistiksel analizler windows programında SPSS 20.0 (Statistical Package for Social Sciences Inc, IL, USA) ile gerçekleştirildi. Normal dağılıma uygun değişkenler için bağımsız örneklem t testi ve Pearson korelasyon analizi, uygun olmayanlar için ise Mann-Whitney U testi ve Spearman sıra korelasyon analizi uygulandı.Bulgular: Gruplar arasında istatistiksel olarak yaş farkı görülmedi (p>0,05). Hasta grubu, kontrol grubu ile kıyaslandığında istatistiksel olarak; hemoglobin, hematokrit, eritrositlerin ortalama büyüklüğü (MCV), ortalama eritrosit hemoglobin miktarı (MCH), ve ferritin değerleri anlamlı olarak (p<0,001) düşük, eritrosit dağılım genişliği (RDW) ve SA değerleri anlamlı ölçüde (p<0,001) yüksek bulunmuştur. Hasta ve kontrol grubunun CRP değerleri arasında istatistiksel farklılık gözlenmemiştir (p>0,05). CRP ve SA değerleri arasında korelasyon saptanmamıştır (r=0,110, p=0,561). Sonuç: DEA'de serum total SA değerleri, DEA olmayan kontrol grubuna göre yüksek bulunmuştur. Daha önceki çalışmalarda farklı hastalık gruplarında SA yüksekliği inflamasyon varlığına bağlanmıştır. Çalışmamızda, hasta ve kontrol grubu arasında CRP değerlerinde bir fark olmadığı göz önüne alındığında, bu artmanın nedeninin akut faz proteini olarak değerlendirilen ve SA içeren proteinlerden kaynaklanmadığını düşünmekteyiz.Öğe Dose-dependent effects of vitamin 1,25(OH)2D3 on oxidative stress and apoptosis(Walter de Gruyter GmbH, 2018) Çakıcı, Çağrı; Yiğitbaşı, Türkan; Ayla, Şule; Karimkhani, Hadi; Bayramoğlu, Feyza; Yiğit, Pakize; Kılıç, Ertuğrul; Emekli, NesrinThe purpose of this study is to examine the dose-dependent effects of vitamin 1,25(OH)2D3 on apoptosis and oxidative stress. In this study, 50 male Balb/c mice were used as control and experiment groups. The mice were divided into 5 groups each consisting of 10 mice. Calcitriol was intraperitoneally administered as low dose, medium dose, medium-high dose and high dose Vitamin D groups (at 0.5, 1, 5 and 10 µg/kg, respectively), for three times a week during 14 days. At the end of the study, annexin V was measured by enzyme-linked immunosorbent assay method, and total antioxidant capacity and total oxidant status values were measured by colorimetric method in serum. Hematoxylin eosin staining was performed in liver tissues and periodic acid schiff staining was performed in kidney tissues. While comparing the results of medium-high dose (5 µg/kg) and high dose (10 µg/kg) Vitamin D administration to that of the control group, it was observed that serum antioxidant status and annexin V levels decreased and glomerular mesenchial matrix ratio increased in kidney (p<0.05). In addition to these findings, in the group receiving high dose Vitamin D (10 µg/kg), it was observed that the damage to the liver increased together with the the oxidative stress index values (p<0.05). As a result, this study was the first in the literature to report that use of high-dose Vitamin D (10 µg/kg) results in oxidant effect, rather than being an antioxidant, and causes severe histopathological toxicity in the liver and kidney.Öğe Downregulation of Yap1 during limb regeneration results in defective bone formation in axolotl(Elsevier Inc., 2023) Bay, Sadık; Öztürk, Gürkan; Emekli, Nesrin; Demircan, TuranThe Hippo pathway plays an imperative role in cellular processes such as differentiation, regeneration, cell migration, organ growth, apoptosis, and cell cycle. Transcription coregulator component of Hippo pathway, YAP1, promotes transcription of genes involved in cell proliferation, migration, differentiation, and suppressing apoptosis. However, its role in epimorphic regeneration has not been fully explored. The axolotl is a well-established model organism for developmental biology and regeneration studies. By exploiting its remarkable regenerative capacity, we investigated the role of Yap1 in the early blastema stage of limb regeneration. Depleting Yap1 using gene-specific morpholinos attenuated the competence of axolotl limb regeneration evident in bone formation defects. To explore the affected downstream pathways from Yap1 down-regulation, the gene expression profile was examined by employing LC-MS/MS technology. Based on the generated data, we provided a new layer of evidence on the putative roles of increased protease inhibition and immune system activities and altered ECM composition in diminished bone formation capacity during axolotl limb regeneration upon Yap1 deficiency. We believe that new insights into the roles of the Hippo pathway in complex structure regeneration were granted in this study.Öğe Effects of short-term streptozotocin-induced diabetes and vitamin C on platelet non-enzymatic glycation(Karger, 2009) Batırel, Saime; Yarat, Ayşen; Emekli, NesrinDiabetes mellitus is one of the most prevalent metabolic syndromes worldwide. Glycation, a chemical modification of proteins with reducing sugars, indicates a possible explanation for the association between hyperglycemia and the wide variety of tissue pathologies. Non-enzymatic glycation (NEG) of platelet proteins is one of the key mechanisms in the pathogenesis of diabetic complications and may be significant in diabetic atherothrombosis. The aim of this study was to investigate the effects of streptozotocin (STZ)-induced short-term experimental diabetes on the glycation of platelets and to find out if vitamin C affected this glycation. A total of 40 male Wistar albino rats, 200-250 g, were randomly divided into 4 groups (2 diabetic and 2 control groups). The diabetic groups were made diabetic by intraperitoneal injection of STZ (65 mg/kg, citrate buffer pH 4.5). By daily intraperitoneal injection, 80 mg/kg vitamin C (Roche, Turkey) was administered until the end of the experiment. Blood glucose levels of the diabetic groups were significantly higher than those at day 0 and also higher than those of the non-diabetic control groups. The changes in total protein, NEG and vitamin C levels were not statistically significant. Although the differences among the groups were not statistically significant, vitamin C administration increased NEG levels in the diabetic group. The results of this study demonstrate that 8 days of STZ-induced short-term diabetes did not cause a significant increase in NEG of platelets. However, the effect of vitamin C on platelet NEG needs to be further investigated.Öğe Galectin-3 and plasma cytokines in patients with acute myocardial infarction(American Society for Clinical Pathology, 2014) Alturfan, Ahmet Ata; Başar, Işık; Emekli-Alturfan, Ebru; Ayan, Faruk; Koldaş, Lale; Emekli, NesrinObjective: To investigate the concentrations of plasma cytokines and Galectin-3 (Gal-3) as inflammatory markers in patients with acute myocardial infarction (AMI). Methods: The study population consisted of 29 patients with AMI and 29 healthy control subjects. We measured Gal-3, tumor necrosis factor alpha (TNF-alpha), and interleukin-6 (IL-6) levels in plasma using enzyme-linked immunosorbent assays (ELISAs). We measured levels of C-reactive protein (CRP) via the nephelometric method. Results: Patients with AMI showed significantly higher plasma Gal-3, TNF-alpha, and IL-6 levels compared with controls. Gal-3 levels were positively and significantly correlated with plasma IL-6, TNF-alpha, and CRP levels in the control and patient groups. Conclusion: Our findings suggest that Gal-3 can be a new circulating biomarker of inflammation associated with AMI.Öğe Koyun ve kuzu akciğerinden izole edilen doku faktörü aktivitesinde lipitlerin etkisi(İstanbul Medipol Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 2017) Tenekecigil, Aslıhan; Emekli, NesrinTromboplastin, Faktör III ve CD 142 adlarıyla da bilinen doku faktörü (DF) pıhtılaşma sistemini başlatmaktan sorumlu bir membran glikoproteinidir. Molekülün yapısında pıhtılaşma sisteminin aktivasyonunu başlatan fosfolipidler önem taşır. DF geçmişten günümüze pıhtılaşma sisteminin takibinde önemli bir araç olarak kullanılmaktadır. İlerleyen teknolojiyle DF'nin birçok hastalığın patogenezinde de etkin olduğu görülmüştür. Bu çalışmada koyun ve kuzu akciğerinden izole edilen DF'nin aktivitesinde lipitlerin etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bunun için DF ekstraktı ve saflaştırılmış DF hazırlandı. Lipidler ekstrakte edildi. Ekstraksiyonla ayrılan lipid ve protein kısımlarının, hazırlanan DF ekstraktının ve saflaştırılmış DF'nin aktivitesi protrombin zamanı testi ile tayin edildi. DF ekstraktı daha sonra kullanılmak üzere liyofilize edildi. Bu ekstraksiyon kullanılarak gravimetrik olarak toplam lipid tayini yapıldı. İnce tabaka kromatografisi (TLC) ile fosfolipidler belirlendi ve fosfolipid standartları kullanılarak major fosfolipidlerden fosfatidilkolin (PC), fosfatidiletanolamin (PE), fosfatidilserin (PS) ve sfingomiyelinin (SM) yerleri tesbit edildi. DF ekstraktındaki fosfolipid miktarlarını belirlemek için her bir örneğe fosfor tayini yapıldı. Kuzu akciğerinden elde edilen DF ekstraktı koyununkinden daha aktif bulunmuştur. DF'nin ekstraksiyonla ayrılan lipit kısmında aktivite görülürken, protein kısmında görülmemiştir. İkisi bir aradayken en yüksek aktiviteye sahip oldukları görülmüştür. Saflaştırma işlemi aktiviteyi düşürmüştür. DF'de fosfolipidlerin sıralaması PE>PC>PS>SM şeklinde tesbit edilmiştir. Bu çalışmanın sonuçları kendi ürettiğimiz DF'nin standardize edilerek protrombin zamanı testinde kullanılabileceğini göstermiştir ve bulgularımız tromboplastin üretiminde literatüre katkı sağlayacaktır.Öğe Large-scale proteomic analysis of patients with type 2 diabetes mellitus and atherosclerosis using a label-free LC-MS/MS approach(Istanbul University, 2023) Sürmen, Mustafa Gani; Alkan Bozkaya, Tijen; Ateş, Mehmet Şanser; Sürmen, Saime; Çakıcı, Çağrı; Pençe, Sadrettin; Emekli, NesrinObjective: Type 2 diabetes mellitus (T2D) is a metabolic disease whose molecular events have not yet been fully clarified. However, next-generation powerful molecular approaches such as mass spectrometry (MS)-based proteomics holds promise. In this study, we aimed to reveal the protein profile of serum samples obtained from patients with T2D and atherosclerotic cardiovascular disease using the high-resolution liquid chromatography (LC)-MS/MS system. Materials and Methods: Immune depletion was performed for the top 12 abundant proteins in 10 ?l serum samples taken from individuals. Then, tryptic peptides were obtained from total proteins by applying a digestion protocol. Accordingly, reduction, alkylation, and digestion with trypsin enzyme were carried out, respectively. Tryptic peptides were analyzed in an ultra-high-pressure LC-MS/MS system with a label-free proteomic approach. The raw data were processed using the software program. Results: LC-MS/MS analyses revealed 120 proteins with significant expression changes. Some of these proteins were associated with inflammation, lipid transport, and oxidative stress, which are known to play an important role in T2D and its complications. Conclusion: As a result, LC-MS/MS analyses highlighted the proteins that will provide predictions in the treatment and course of T2D. We believe that validation of these proteins with targeted proteomic approaches in a larger sample in further studies will contribute to the development of clinically usable panels.Öğe On the relationship between serum apelin levels and some parameters related to oxidative stress and energy metabolism in obese and non-obese(University of Istanbul, 2017) Daşkın Fakıoğlu, Fatma Betül; Yiğitbaşı, Türkan; Emekli, NesrinAdipose tissue plays an important role in energy balance by secretion of various adipokines. Obesity is excessive fat accumulation in the body. The aim of this study is to examine the association of apelin, an adipokine secreted from fat tissue, with antioxidant system, glucose and lipid parameters in obese and control cases. After approval has been taken from the Ethics Committee, 61 obese and 24 control people were included in the study. The ages in the study group ranges between 18 and 75. The body mass index (BMI) is >24.9 in obese people, and it ranges between 18.5-24.9 in control cases. Apelin was calculated using the ELISA method, total oxidant and total antioxidant levels were calculated using the colorimetric method, fasting blood glucose, insulin, TG, LDL and HDL levels were calculated using the photometric method, insulin resistance was calculated using the HOMA-IR method. Serum apelin levels were not found to differ between obese and control groups (p>0.05). Total antioxidant level (TAS) decreased in the obese group (p<0.001) while total oxidant level (TOS) remained the same. The Oxidative Stres Index (OSI) increased (p<0.001) in the obese group. In the obese group, glucose and insulin resistance were high (p<0.05) while serum insulin levels were the same as in the control group (p>0.05). In our study group, lipid parameters did not exhibit any difference in the obese and control groups. There was a significant relationship at p<0.05 level between triglyceride values in the control and obese case groups, while there were no significant differences among other lipid parameters. As a result; we think that further studies are needed to understand the effect of apelin, which is released from fat tissue and is active in energy metabolism.Öğe Phosphoproteomic strategies in cancer research: A minireview(Royal Society of Chemistry, 2020) Sürmen, Mustafa Gani; Sürmen, Saime; Ali, Arslan; Musharraf, Syed Ghulam; Emekli, NesrinUnderstanding the cellular processes is central to comprehend disease conditions and is also true for cancer research. Proteomic studies provide significant insight into cancer mechanisms and aid in the diagnosis and prognosis of the disease. Phosphoproteome is one of the most studied complements of the whole proteome given its importance in the understanding of cellular processes such as signaling and regulations. Over the last decade, several new methods have been developed for phosphoproteome analysis. A significant amount of these efforts pertains to cancer research. The current use of powerful analytical instruments in phosphoproteomic approaches has paved the way for deeper and sensitive investigations. However, these methods and techniques need further improvements to deal with challenges posed by the complexity of samples and scarcity of phosphoproteins in the whole proteome, throughput and reproducibility. This review aims to provide a comprehensive summary of the variety of steps used in phosphoproteomic methods applied in cancer research including the enrichment and fractionation strategies. This will allow researchers to evaluate and choose a better combination of steps for their phosphoproteome studies.Öğe Profesyonel sporcularda kafein metabolizması ile ilişkili CYP1A2 geninin RS2069514 ve RS762551 allel dağılımlarının belirlenmesi(İstanbul Medipol Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 2017) Yücesoy, Begüm; Emekli, Nesrin; Ulucan, KorkutSporcuların performansı üzerinde olumlu ekileri nedeniyle kafein kullandıkları bilinmektedir. Kafein ile ilişkilendirilen Sitokrom P450 (CYP1A2) geni polimorfizmleri literatürde üzerinde çalışılan önemli konulardan biridir. Bu çalıs?mada amacımız; kafeini yavaş (rs2069514) veya hızlı (rs762551) metabolize eden CYP1A2 geni polimorfizmlerinin Türk popülasyonundaki kısa ve uzun mesafe koşucularda allel dağılımlarının araştırılmasıdır. Çalışmaya, 18-24 yaş aralığında 10'u uzun ve 10'u kısa mesafe koşucusu olmak üzere 20 atlet katılmıştır. Sporculardan elde edilen kan örneklerine DNA izolasyonu yapılmış olup Real Time-PCR tekniği kullanılarak veriler alınmıştır. Atletler üzerinde yapılan analiz çalışmasına göre; rs2069514 allel bölgesinde sırasıyla AA, GG ve AG genotipine sahip birey sayısı; 6 (%30), 9 (%45) ve 5 (%25)'tir. Allel frekansları; A allel sayısı 17 (%42,5) ve G alleli sayısı 23 (%57,5) olarak saptanmıştır. Rs762551 allel bölgesinde sırasıyla AA, CC, AC genotipine sahip birey sayısı; 4 (%20), 9 (%45) ve 7 (%35)'dir. Allel frekansları ise, A Allel sayısı 15 (%37,5) ve C Allel sayısı 25 (%62,5) olarak saptanmıştır. Sonuçlara göre; kısa ve uzun mesafe koşucularında çalışılan 2 farklı polimorfizmde de branşa bağlı genotip dağılımları arasında sadece rs2069514 polimorfizminde anlamlı bir farklılık (p<0,05) gözlemlenmiştir. Cinsiyete bağlı genotip dağılımları arasında her iki polimorfizmde de bir fark elde edilememiştir. Genel olarak ele alındığında ise kafeini daha yavaş metabolize eden gen alleli çalışmamızda daha fazla görülmüştür. Bu araştırma, CYP1A2 geni ve kafein ilişkisinin Türk sporcularında çalışıldığı, 2 polimorfizminde birlikte kısa ve uzun mesafe sporcularında bakıldığı ilk çalışma olarak görülmektedir. Böylelikle çalıs?mamızın genetik bilgi havuzuna katkıda bulunacağı ve bu alanda yapılan dig?er çalıs?malara ve sporcularda kafein kullanımına ilişkin araştırmalara önderlik edeceğini düşünmekteyiz.Öğe Prostat kanserinde idrar proteom profili(İstanbul Medipol Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 2017) Bayramoğlu, Feyza; Emekli, Nesrin; Parlayan, CüneydKompleks analiz sistemlerinin yer aldığı proteom çalışmalarında idrar analizi ile ilgili olası sınırlılıklar, olumsuzluklar ve sonuçlar günümüzün önemli teknik konuları arasında yer alır. Bazı klinik olgular ve sağlıklı kişilere ait biyolojik sıvılardaki mikro düzeyde ve çok sayıda proteinin aynı anda karşılaştırıldığı proteomik analizler günümüzde hastalığa spesifik biyobelirteç bulunmasında etkin bir yöntem olarak kabul edilmektedir. Bu çalışmanın amacı prostat kanserli (PCa) hastaların idrarlarında kontrol grubu ile birlikte proteom analizi yapmak, farklı teknikleri denemek, olası protein farklılıklarını tespit etmek ve daha ileride yapacağımız biyobelirteç çalışmalarına temel oluşturmaktır. Numune hazırlama aşaması idrar proteomiksi çalışmalarında çok önemli bir basamaktır. Bu sebeple çalışmamızda kullanabileceğimiz en iyi metoda karar verebilmek için sağlıklı insan idrarında 2 farklı peptidlerine ayırma metodu kullanıldı. FASP kiti ile peptidlerine ayrılan numunede 372, In-sol protokolüne göre çalışılan numunede ise 26 protein tanımlandı. Normal bir insan idrarının protein konsantrasyonu oldukça düşüktür ve proteomik analizleri engelleyen tuz konsantrasyonu ise oldukça yüksektir. Bu sebeple en efektif tuzları uzaklaştırma metodunu bulmak amacıyla idrar örneklerine, numune hazırlama aşamasında aseton presipitasyonu ve diyaliz uygulanarak sırasıyla 52 ve 10 protein tanımlandı. Ön çalışmalarımızdan elde edilen bu sonuçlar doğrultusunda asıl deney setimizi oluşturan prostat kanserli hasta ve kontrol idrarlarına aseton presipitasyonu ve FASP uygulandı. PCa grubunda 10 ve kontrol grubunda ise 5 protein tanımlandı. Her bir metodun birbirleriyle kıyaslandığında avantajıları ve dezavantajları vardır. Tüm idrar proteomunun incelenmesini sağlayacak tek bir mükemmel protokolün olmadığı bilinmektedir. Bu çalışma sonucunda en büyük miktarda ve kalitede veri elde edebilmek için birkaç numune hazırlama metodunun birlikte kullanılması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.Öğe Relationship between interleukin 33 and tissue factor in non-diabetic and diabetic obese patients(Istanbul Medipol University, 2021) Çakıcı, Çağrı; Yiğitbaşı, Türkan; Alagöz, Maide Hacer; Yiğit, Pakize; Emekli, NesrinThe aim of the study is to investigate the relationship between tissue factor (TF) and Interleukin-33 (IL-33) and biochemical parameters in diabetic obese and non-diabetic obese patients. 21 healthy controls, 25 non-diabetic and 36 diabetic-obese patients were included in the study. While there was no difference between the groups in terms of IL-33 levels (p> 0.05), TF levels of diabetic obese group were statistically significantly higher than control group (p <0.05). HDL levels of the obese and diabetic obese groups were significantly lower than control group, and triglyceride, glucose, insulin, C-reactive protein (CRP), hemoglobin A1c (HbA1c), and HOMA-IR levels were significantly higher (p <0.05). A positive correlation was found between TF activity, and HbA1c and glucose levels (p <0.05). This suggests that TF may be predictive for diabetes which develop in the background of obesity, and that TF can be used as a prognostic value for diabetes.Öğe Serum concentration of ghrelin, oxidative stress and lipid parameters in obese subjects(Istanbul University Press, 2018) Zora, Sevilay; Yiğitbaşı, Türkan; Ülfer, Gözde; Emekli, NesrinObjective: Ghrelin is a hormone with peptide structure. It has fatty tissue and increases appetite. Obesity is a multifactorial chronic disease characterized by an increase in fat tissue. Fat tissue, like the endocrine organ, triggers oxidative stress and can lead to the development of obesity-related pathologies. The purpose of this study is to examine the relationship between the ghrelin in blood, and oxidative stress and lipid parameters. Materials and Methods: The study was conducted with 61 obese and 24 healthy individuals. Ghreline levels were measured using the ELISA method, while total antioxidant status (TAS) and oxidant status (TOS), triglyceride (TG), total cholesterol (TC), HDL-cholesterol (HDL-C) and LDL cholesterol (LDL-C) levels were measured using the photometric method. Results: A negative correlation was found between body mass index (BMI) and ghrelin levels in the obese group (p<0.05). But there was no significant difference of ghrelin levels in obese and control groups (p>0.05). TAS was observed to be lower in obese compared to control group, while The Oxidative Stress Index (OSI) was found to be significantly higher than the obese group (p<0.05). TG levels were found to be increased in obese; whereas ghrelin, TC, LDL-C and HDL-C levels did not show any difference (p>0.05). Conclusion: Increasing obesity level (BMI) and decreasing ghrelin level were found to be correlated. New studies are needed in order to discover the changes in ghrelin level connected to oxidative stress.Öğe Serumda apelin oksidatif stres ve obezite ilişkisinin araştırılması(İstanbul Medipol Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 2016) Daşgın Fakıoğlu, Fatma Betül; Emekli, NesrinObezite vücutta aşırı yağ birikimidir. Yağ dokusu çeşitli adipokinleri salgılayarak enerji dengesinde rol almaktadır. Bu çalışma yağ dokusundan salgılanan bir adipokin olan apelinin, antioksidan sistem ve enerji metabolizması ile ilgili bazı serum parametrelerinin ilişkisini obez ve obez olmayan olgularda incelemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmamız yaşları 18-75 arasında, BKİ değerleri >24.9 olan 61 obez ve BKİ değerleri 18,5-24,9 arasında olan 24 kontrol grubunda yapıldı. Apelin ELISA yöntemi ile, total oksidan ve total antioksidan düzeyi kolorimetrik, glikoz, insülin, TG, LDL, HDL, TG düzeyleri fotometrik, HbA1c, CRP, immuno kemilüminesans yöntemle ölçüldü. İnsülin direnci HOMA-IR yöntemi ile,oksidatif stres indeksi Erel yöntemiyle hesaplandı. Apelin değerleri yönünden obez ve kontrol grubu arasında fark yoktu, (p>0,05). Ayrıca apelinin ölçtüğümüz diğer parametrelerle de korelasyonlu olmadığı görülmüştür, (p>0,05). Oksidatif stres, glikoz, trigliserit, HbA1c ve insülin direnci obezlerde kontrol grubuna kıyasla artmıştır, (p<0,05). Ölçülen diğer parametrelerde gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır,( p>0,05). Sonuç olarak; yağ dokusundan salınan ve enerji metabolizmasında etkin olan apelinin metabolizmadaki etkisini tedavide kullanılacak düzeyde anlayabilmek için daha fazla çalışmalar yapılması gerektiğini düşünmekteyiz.Öğe Serumda grelin, oksidatif stres ve obezite ilişkisinin araştırılması(İstanbul Medipol Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 2016) Tarakçı Zora, Sevilay; Emekli, NesrinObezite vücutta yağ birikimi ile karakterize multifaktöriyel, kronik bir hastalıktır. Salgıladığı adipokinler bioaktif olarak enerji tüketiminde ve inflamasyonda rol aldığı için bu çalışmada obezlerde grelin ve oksidatif stres düzeylerini, obezite ile ilgili diğer parametreler ile karşılaştırmayı amaçladık. Bu çalışmada 61 obez ve 24 kontrol ile çalışıldı. Serumda grelin düzeyleri ELİSA, TAS ve TOS Erel yöntemi ile, Glukoz, insülin, insülin dirençleri, TG, LDL-C, HDL-C, TG düzeyleri fotometrik, HbA1c ve CRP immünokemilüminesans yöntemle çalışıldı. HOMA-IR yöntemi ile insülin rezistansı hesaplanıldı. Obez ve kontrol grubunda grelin değerleri arasında anlamlı bir fark bulunmadı (p>0,05). Obez grupta BMI ile grelin arasında negatif bir korelasyon saptandı (p<0,05). Total oksidan seviyeleri obez ve kontrol grup arasında farklılık saptanmadı (p>0,05). Total antioksidan seviye obezlerde kontrol grubuna göre düşük, oksidatif stres değeri obezlerde kontrol grubuna göre daha yüksek bulunmuştur (p<0,05). Glukoz, HbA1c ve İnsülin direnci arasında obez ve kontrol grup arasında fark vardı (p<0,05). TG değerleri obezlerde artmış, Total kolesterol, LDL-C, HDL-C ise değişmemiştir. (p>0,05). İki grup arasında CRP seviyeleri farklılık göstermedi (p>0,05). Sonuç olarak iştah merkezinde rol alan grelin ve obezite ilişkisinin tedavi amacıyla kullanılabilmesi için daha çok çalışmaya ihtiyaç vardır.Öğe Tissue factor and vascular endothelial growth factor in detecting thromboembolic complications in diabetic atherosclerotic patients(Sage Publications Ltd, 2023) Alkan Bozkaya, Tijen; Ateş, Şanser; Üstündağ, Ünsal Veli; Çakıcı, Çağrı; Keskin, İlknur; Yiğit, Pakize; Yiğitbaşı, Ahmet; Emekli, NesrinBackgroundAtherosclerosis, which is one of the leading causes of death all over the world, can create major or minor thromboembolic complications with the exponentially increasing diabetic status. Despite all the studies, the mechanism by which endothelial damage in atherosclerosis is triggered in diabetic setting is still not fully understood. MethodsIn this study, tissue factor (TF), which is thought to act together in the formation of vasular endothelial growth factor (VEGF-A) and coagulopathy in diabetic atherosclerotic patients, may be an important indicator in this regard, a total of 100 cases who were undergone off-pump coronary artery bypass (OPCAB) which were at same risk group examined by dividing into diabetic status. Early postoperative process and biochemical parameters analyzed in terms of TF and VEGF-A levels measured before and after the operation. ResultsTF and VEGF-A expression of the T1DM group were statistically high compared to non-diabetics. Significantly longer hospital stays with changes in TF and VEGF-A were found in patients in the diabetic group compared to pre- and postoperatively, respectively; TF (95% CI: 0.879-0.992; p = 0.025), VEGF-A (95% CI: 0.964-0.991; p = 0.001) and hospital stay (95% CI: 1.96-7.49; p = 0.0001). Preoperatively measured carotid intima-media thickness (CT) was higher in diabetics and was significantly associated with atrial fibrillation (AF), (r = 0.873). Surgical team and protocols were same and OPCAB procedures were routinely applied to all patients in our clinic. No minor or major events were observed in any of the cases. ConclusionTF and VEGF-A values in patients with diabetic atherosclerosis may be important in the early detection of thromboembolic complications.
