Yazar "Ede, Keziban" seçeneğine göre listele

Listeleniyor 1 - 1 / 1
  • Küçük Resim
    Öğe
    Yönetici olan ve olmayan hemşirelerin motivasyon ve iş doyumu düzeylerinin incelenmesi
    (İstanbul Medipol Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 2018) Ede, Keziban; Sunal, Nihal
    Bu çalışma, yönetici olan ve olmayan hemşirelerin motivasyon ve iş doyumunun belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini İstanbul Medipol Mega hastaneler kompleksindeki tüm kliniklerde çalışan ve 1-Ağustos 2017 – 1 Kasım 2017 tarihleri arasında yönetici ve yönetici olmayan aynı zamanda çalışmaya katılmayı gönüllü olarak kabul eden, sorulara eksiksiz cevap veren 437 hemşire oluşturmaktadır. Çalışmanın verileri hemşirelerle yüzyüze görüşülerek "Sosyodemografik Bilgi Formu", "Hemşire İş Doyumu Ölçeği" ve "Motivasyon Kaynakları Envanteri" kullanarak elde edilmiştir. Ölçeklerden alınan puan ortalamalarının hemşirelerin demografik özellikleri ile motivasyon ve iş doyumu altboyutlarının karşılaştırılması için bağımsız gruplarda t-testi, tek yönlü varyans analizi ve Tukey HSD testi uygulanmıştır. Katılımcıların 18-59 yaş aralığında olduğu, meslekteki çalışma süre ortalamalarının 4,4 olarak belirlendiği ve bu hastanede ortalama çalışma sürelerinin 1,51 olduğu tespit edilmiştir. Katılımcıların cinsiyete göre dağılımları incelendiğinde ise % 82,6'sı kadın, % 70,7'sinin bekar ve % 33'ünün lise mezunu olduğu belirlenmiştir.Katılımcıların motivasyon kaynakları envanterinden aldıkları puan ortalamasının en düşük 1 olduğu görülürken en yüksek olarak 7 olduğu, ortalamalarının ise 4,40 olduğu belirlenmiştir. İş doyumu ölçeğinden aldıkları puan ortalaması ise 3,62 olduğu, alınan en düşük puanın 1 en yüksek puanın 4,89 olduğu tespit edilmiştir. Motivasyon kaynakları envanterinden aldıkları puan ile iş doyumu ölçeğinden aldıkları puanla aralarında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır (p>0,05). İki ölçek ilişkilendirildiğinde ise alt boyutları arasında belirgin bir benzerliğin ortaya çıktığı tespit edilmiş olup, iş doyumunun motivasyonun bir sonucu olduğu belirlenmiştir. Motivasyonu artan bireylerin iş doyumlarında da artış gözlemlendiği, dolayısıyla iş verimliliğinin de yükseldiği sonucuna varılmış olup, yönetici konumundaki hemşirelerin bu konuda bilgilendirilmesi ve çalışanların motivasyonunun artması için destekleyici davranışların geliştirilmesi, yönetici olmayan hemşirelerin motivasyonlarının arttırılması yönünde çalışmalar yapılması, hastane de hastaların memnuniyetini sağlama konusunda gösterilen çaba ve özenin, hemşirelerin motivasyon ve iş doyumlarını arttırmak için de gösterilmesi önerilmektedir.