Yazar "Burke, Cahit" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 2 / 2
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe Arka vitreus dekolmanı gelişen hastalarda renkli görme değerlendirilmesi(İstanbul Medipol Üniversitesi Tıp Fakültesi, 2020) Burke, Cahit; Aras, CengizÇalışmamız,arka vitreus dekolmanı gelişen olgularda,renkli görme değişikliklerinin araştırılmasını amaçlamaktadır.Bu çalışma; Medipol Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Anabilim Dalına Nisan 2019- Ekim 2019 yılları arasında başvuran ve tek gözünde evre 4 arka vitreus dekolmanı saptanan, diğer gözünde arka vitreus dekolmanı olmayan , yaşları 42 ile 75 arasında değişen, 27 hastanın 27 gözünde yapılmıştır.Hastaların ,sağlıklı diğer gözleri kontrol grubu olarak değerlendirilmiştir.Çalışmaya dahil edilen hastaların arka vitreus dekolmanları fundus muayenesi ile saptanmış,optik koherens tomografi ve ultrasonografi ile de AVD leri gösterilmiştir.Oküler cerrahi geçirmiş olanlar, görme keskinliği 9/10 düzeyinin altında olanlar, asimetrik lens patolojisi olan hastalar,doğumsal renk görme defekti olanlar, renk görmeyi etkileyecek retinal patolojiye ve glokom hastalığı öyküsü olan hastalar teste dahil edilmedi.Çalışmamızda renkli görmeyi değerlendirirken hastalara en hassas renkli görme değerlendirme testleri olan FM -100 Hue ve CAD testleri uygulanmıştır. Renkli görmeyi değerlendirirken öncelikle pratikte en sık kullanılan renk görme testi olan Ishihara 24 plak baskısı kullanılmıştır. Ishıhara testinde 15 numerik plakta 1 ve üzeri hata yapan olgular, şüpheli konjenital renk görme bozukluğu olarak kabul edilmiş ve bu hastalar çalışmaya dahil edilmemiştir. Hastalarda kontrol ve çalışma grubu gözler her biri ayrı ayrı değerlendirilmiştir. Hastalara öncelikle CAD testi ugulanmıştır.CAD testinde mavi-sarı, kırmızı-yeşil eşik değerleri ile, FM-100 HUE testinde ise; total hata skorları ile mavi-sarı,kırmızı-yeşil aks hata skorları değerlendirilmiştir. Çalışma sonuçları SPSS 22 istatistik analiazatörü ile hesaplanmıştır.FM 100 Hue testinde kontrol guruba göre AVDli gözlerde, total hata skorlarında istatistiksel anlamlı fark saptandı(p=0.00) (p<0.05). Özel renk skala hata skorları değerlendirildiğinde kırmızı-yeşil renk aksında kontrol gurubuna göre istatistiksel anlamlı fark saptanmazken, (p=0.838) (p>0.05) ,mavi-sarı aks hata skorları AVD'li gözlerde daha yüksek saptandı, fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p=0.00)(p<0.05).CAD testi eşik değerler ölçümleri değerlendirildiğinde kırmızı-yeşil eşik değerleri arasında istatstiksel anlamlı fark saptanmadı (p=0.174) (p>0.05).CAD testi mavi-sarı aks eşik değerleri ise çalışma grubu gözlerde kontrol grubuna göre belirgin istatistiksel anlamlı fark saptandı (p=0.001) (p<0.05). AVD'li gözlerde mavi-sarı aks eşik değerleri daha yüksekti. Cinsiyet arası renk görme düzeylerine bakıldığında hem 100 HUE hem de CAD testinde kontrol gruba göre benzer anlamlılık düzeyleri saptandı. Arka vitreus dekolmanı gelişen gözlerde,kontrol grubu gözlere göre hassas renk görme testleri olan Farnsworth Munsell 100 Hue ve CAD testlerinin her ikisinde de renkli görmede bozulma olduğu saptandı.Özel renk skalasına bakıldığı zaman,kırmızı-yeşil aksta belirgin bir fark saptanmazken mavi-sarı renk aksında belirgin bozulma olduğu gösterildi.Cinsiyet arası renk görme düzeyi farklarına bakıldığında,çalışma grubu ile kontrol grubu arasında kadın ve erkek cinsiyette benzer anlamlılık sonuçlar saptandı.Öğe Preoperative co-application of bevacizumab and tissue plasminogen activator in vitrectomy for proliferative diabetic retinopathy(Consel Brasil Oftalmologia, 2024) Aras, Cengiz; Şentürk, Fevzi; Karaman Erdur, Sevil; Kocabora, Mehmet Selim; Doğramacı, Mahmut; Burke, Cahit; Aras, EfePURPOSE: To investigate the clinical benefits of the co-application of bevacizumab and tissue plasminogen activator as adjuncts in the surgical treatment of proliferative diabetic retinopathy. METHODS: Patients who underwent vitrectomy for proliferative diabetic retinopathy complications were preoperatively given intravitreal injection with either bevacizumab and tissue plasminogen activator (Group 1) or bevacizumab alone (Group 2). Primary outcomes were surgery time and number of intraoperative iatrogenic retinal breaks. Secondary outcomes included changes in the best-corrected visual acuity and postoperative complications at 3 months postoperatively. RESULTS: The mean surgery time in Group 1 (52.95 +/- 5.90 min) was significantly shorter than that in Group 2 (79.61 +/- 12.63 min) (p<0.001). The mean number of iatrogenic retinal breaks was 0.50 +/- 0.59 (0-2) in Group 1 and 2.00 +/- 0.83 (0-3) in Group 2 (p<0.001). The best-corrected visual acuity significantly improved in both groups (p<0.001). One eye in each group developed retinal detachment. CONCLUSION: Preoperative co-application of bevacizumab and tissue plasminogen activator as adjuncts in the surgical treatment of proliferative diabetic retinopathy shortens the surgery time and reduces the number of intraoperative iatrogenic retinal breaks.











