Yazar "Alkan, Alper" seçeneğine göre listele

Listeleniyor 1 - 3 / 3
  • Küçük Resim
    Öğe
    Multidisciplinary approach for the rehabilitation of central giant cell granuloma: A clinical report
    (Medknow Publications and Media Pvt. Ltd., 2014) Yüzbaşıoğlu, Emir; Alkan, Alper; Özer, Mete; Bayram, Mehmet
    The central giant cell granuloma (CGCG) is benign, nonodontogenic, and intraosseous lesion of the jaw. Aggressive subtypes of CGCG have a tendency to recur after excision and require wide resection that leads to major defects in the jaw. In this case report a patient who had severe mandibular bony deficiency as a result of excision of aggressive CGCG, orthodontic, and prosthetic treatment was described. The defect was reconstructed with iliac bone graft. Four years later vertical distraction osteogenesis was performed on the grafted mandible in order to obtain a satisfactory bony height of mandibular ridge. After healing period three endosseous dental implants were placed to grafted region. Because of pubertal growth stage, a hybrid removable denture was constructed. The construction of a hybrid removable denture markedly improved the patient's speech, mastication, and appearance. After pubertal growth stage, a fixed partial denture construction was planned and future parts of treatment procedures were described to the patient. Distraction osteogenesis and endosseous dental implants can be a good alternative method for the unsatisfactory reconstructions of mandibular deficiencies.
  • Küçük Resim
    Öğe
    Radyoterapiyi takiben kritik boyutta oluşturulan kemik defektlerinde antibiyotiklerin etkinliğinin deneysel olarak incelenmesi
    (2020) Günay, Özgün; Doğanay, Özge; Tok, Olgu Enis; Alkan, Alper
    Amaç: Çenelerin osteoradyonekrozu (ORN), baş ve boyun kanserlerinde radyasyon tedavisinin bir komplikasyonu olarak karşımıza çıkmaktadır. Tanımı ve sınıflandırması yıllar içinde değişiklik göstermiş, patofizyolojisine dair teorileri geliştirilmiş ve buna bağlı olarak farklı tedavi prensipleri denenmiştir. Çalışmadaki amacımız, radyoterapiyi takiben alt çene kemiğinde cerrahi olarak oluşturulan kritik boyuttaki defektlerde klindamisin, metronidazol, rifamisin ve doksisiklin grubu antibiyotiklerin kemik iyileşmesi üzerindeki etkilerini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Anti-enflamatuar etkinliğin kemik iyileşmesi üzerindeki etkilerini değerlendirmek için, 50 adet Wistar cinsi albino türü sıçanlar kullanılmıs?tır. Tüm gruplara genel anestezi altında 30 Gy dozda radyoterapi uygulandıktan 8 hafta sonra sıçanların sağ mandibulasında 5 mm çapında bikortikal hazırlanan kemik defektlerine deney gruplarında ksenogreft ile karıştırılan antibiyotikler, kontrol gruplarında ise sadece ksenogreft partikülleri uygulanarak cerrahi saha iyileşmeye bırakılmıştır. Sakrifikasyon sonrasında elde edilen örneklerde enflamasyon, nekroz, fibrozis, yeni kemik yapım alanı, kalsifiye olmuş kemik alanı ve kapiller sayısı histopatolojik ve histomorfometrik olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: İncelenen kesitlerde nekroz, enfeksiyon ya da fibrozis bulgusuna rastlanmamıştır. Kontrol grubu ile yapılan karşılaştırmalarda metronidazol ve klindamisin gruplarında yeni kemik yapım alanlarının anlamlı derecede yüksek olduğu görülmüştür (p<0.01, p<0.01). Kalsifiye kemik trabekül alanları incelendiğinde kontrol grubu ile klindamisin grubu arasında istatistiksel olarak ileri derecede anlamlı fark tespit edilmiştir (p<0.01). Klindamisin ile diğer gruplar karşılaştırıldığında ise aradaki fark anlamlı (p<0.05) bulunmuştur. Kontrol grubu ile yapılan karşılaştırmalarda kapiller sayısı metronidazol grubunda anlamlı (p<0.05), klindamisin grubunda (p<0.01) ise ileri derecede anlamlı olarak farklı bulunmuştur. Sonuç: Antibiyotik uygulanan gruplarda iltihabi alanların sayısında azalma, yeni kemik yapım alanlarında ve damarlanmada artış gözlenmiştir. Çalışmada kullandığımız antibiyotiklerin antibakteriyel aktiviteden bağımsız olarak anti-enflamatuar etkinliklerinin olabileceği düşünülmektedir.
  • Küçük Resim
    Öğe
    The efficiency of ozone therapy and low-level laser therapy in rat facial nerve injury
    (Churchill Livingstone, 2020) Yuca, Yusuf; Yücesoy, Türker; Tok, Olgu Enis; Alkan, Alper
    Purpose: Comparison of low-level laser therapy (LLLT) and ozone therapy (OT) methods for the treatment of facial nerve injury (FNI) in rats, evaluated by histomorphometric measurement analysis. Materials and methods: Thirty rats were randomly divided into control (C), LLLT, and OT groups. The left facial nerves (FNs) of all rats (n ¼ 30) were used in this study. These were held in a surgical clamp for 30 s to create neuropathic damage. The non-injured right FNs of the rats in the control group formed the fourth, sham (S) group in this study (n ¼ 10). Therefore the total number of evaluated samples was 40. The injured FNs of rats in the control group were left to heal spontaneously, whereas LLLT was applied for 21 consecutive days (output 100 mW/cm2 and wavelength 850 nm) and OT (2 ml; 80 mm/ml) once every 2 days for 21 days. Results: After histomorphological evaluation, the OT group revealed statistically significant outcomes following FNI compared with the OT and control groups in terms of branching of nerve fibers (p ¼ 0.003), nerve fiber diameters (p ¼ 0.0398), nerve fiber areas (p ¼ 0.042), and axon numbers (p ¼ 0.0327). Although the LLLT group revealed a better healing process than the control group, the outcome was not statistically significant in terms of branching of nerve fibers (p ¼ 0.6804), nerve fiber diameters (p ¼ 0.7424), nerve fiber areas (p ¼ 0.7048), and axon numbers (p ¼ 0.7588). Conclusions: OT resulted in statistically significant differences in outcome when compared with the LLLT and control groups, and provided a safe and effective treatment for FNI in rats. OT could therefore be considered as an alternative treatment of FNI. Clinical studies should now be performed to establish whether comparable results can be achieved in humans.